
пишyвa д-p. Aмaтepкaтa, вoнpeдeн пpoфecop нa eдeн фaкултет
Јасна граница меѓу реториката која стана сенка на неуспех и реалноста во која Мицкоски ја демонстрира својата стабилност и одговорност.
По катастрофалниот пораз на последните избори, опозициската партија СДСМ реши да ја пресметува власта преку апологетика за наводни „негативни извештаи“ и сенки од демократските вредности. Иронично е што токму тие се тие што ја губат довербата на граѓаните со долгогодишната политичка неконзистентност и владеење кое толку брзо се препознава низ корупциски скандали отколку што се препознава јавната слика за правната држава. Притоа, знаејќи дека овој извештај не е оценка за една година или една Влада, туку за континуитет на реформски процеси, за нивото на инстотуционална зрелост и начинот на кој земјата одговара на долгорочните европски приоритети.
Легитимитетот на СДСМ како опозициска партија е сериозно намален поради нивниот неуспех на изборите и нивната политичка изолација. Наместо да преземат одговорност за поразот, тие барат изговори и се стремат да ги манипулираат граѓаните преку невистинити тврдења за состојбата со ЕК и овој политичкиот процес.
Обвинувањата за „негативен извештај“ не се ништо друго освен сакана стратегија за враќање на политичкиот профит со цена на довербата кон државата. Во реалноста, ЕК го потенцира напредокот и важните чекори што Македонија ги прави на патот кон евроинтеграцијата, а не падовите и неуспесите што ги имаа тие како опозициска партија.
Легитимитетот на една партија се темели на кредибилитетот, одговорноста и градена доверба. СДСМ, поради својот пораз , се лиши себе од таа доверба и кредибилитет. Наместо да зборува за европска иднина, тие треба да се фокусираат на рефлексија за својот политички пад и на одговорноста што ја носат пред граѓаните.
Очигледно, критиките преку сенки и лаги не се ништо друго освен тајни стратегии за манипулација, бидејќи реалната слика е дека Македонија напредува со стабилна транзиција и со конкретни чекори кон подобра иднина. Ваквото поведение на опозицијата помага граѓаните да имаат појасна слика за стабилноста и конзистентноста на Мицкоски. Тој ја истакнува важноста на националните приоритети, евроинтеграциите и јакнењето на партиска структура. Неговата реторика е одмерена, со акцент на градење консензус и претставување на силна алтернатива на сегашната власт. Станува повидлив неговиот прагматичен став и способноста да води во услови на политичка криза или тензија.
Она што е поголем проблем е што опозицијата, наместо да ја прифати реалноста , дека поставениот пат на реформи носи резултати и стабилност, се одбива да признае дека и најдобрите планови можат да се подобруваат. Премногу се фокусираат на сенки, лаги и злонамерни обвинувања, што ја обезличува нивната политичка изолација и недоверба. Со истата реторика што ја водеа предизборната кампања, реторика што ја полнеше публиката со лаги и обвинувања, тие сето ова и го доживеаја како пораз, и тоа дури во најкритичните моменти за нивната политичка кариера.
Затоа, иронијата е непобитна , оние што често ја критикуваат владата за „ние не сме добиле позитивно мислење“, всушност се тие што својот кредибилитет го ставија на колена поради својот пораз. Очигледно, најголемата победа за нив сега е да се обидат да ја избегнат сопствената поразеност, обвинувајќи ја „Европа“ за нивната слаба стратегија и погрешни избори.
Наместо да ја поддржат сегашната стратегија за подобра иднина, тие им служат како празна тупаница за манипулација, претварајќи се во инструмент на политичка траума.
Значи, дали станува збор за искрени критики или пак за бесцелен обид да се врати неуспехот? Ваквите реакции јасно ја откриваат загубата на кредибилитет кај тие што заробија доверба со своите неуспеси. Наместо да ја креираат политичката реалност, тие ја следат својата сенка, изолирана и потоната во лаги.
![]()

