Жерновски „боцка“ во стилот : „Груевски нема да дојде на Конгресот, ама ЌЕ СЕ ПОЧУВСТВУВА“

Повторно ли се враќаме на старите матрици?

Изјавите на Андреј Жерновски, член на Извршниот одбор на СДСМ, дадени во емисијата „Само интервју“ на Канал 5, повторно го отворија прашањето за политичките влијанија, демократските стандарди и иднината на медиумските слободи во државата. Иако политичкиот дискурс е навикнат на меѓупартиски препукувања, оваа анализа покажува дека зад нив се крие суштинска дебата: дали Македонија навистина се движи назад во однос на транспарентноста и демократијата?

Влијанието на поранешните лидери – реалност или политичка реторика? Жерновски директно посочи дека иако ВМРО–ДПМНЕ има ново лидерство, „старата политичка сенка“ сè уште се чувствува. Според него, паралелите меѓу ставовите на Христијан Мицкоски и Никола Груевски не се  случајни. Како пример ја наведе и изјавата на претседателката на државата дека „не е време за реформи поради војните во светот“ — став кој, според него, е идентичен со поранешната политичка логика на стопирање процеси под изговор на „критични околности“.

Иако политичките партии често го користат аргументот на политички континуитет за критика, прашањето што останува е: дали државата има јасен систем кој гарантира независност од поединци, без разлика кој е на власт?

Медиумските слободи – напредок, па потоа пад? Најостриот дел од критиката се однесува на медиумските слободи. Жерновски потсетува дека во периодот на СДСМ, Македонија постепено се искачила до 36. место во меѓународниот индекс за медиумски слободи. Но, само неколку месеци по смената на власта, државата паднала на 42. место.

Иако рангирањата често зависат од низа фактори, политичката анализа не може да го игнорира трендот. Падот во медиумските слободи, доколку продолжи, може да биде сигнал за рестриктивни практики, притисок врз редакциите или обиди за контролирање на наративот во јавноста — механизми што однапред најавуваат сериозни демократски предизвици.

Конгресот на ВМРО–ДПМНЕ – симболика и реалност? Во изјавата дека „Груевски нема да биде физички присутен, но кадровски и психолошки ќе биде“ се крие политичка проценка за длабочината на внатрепартиските процеси кај најголемата опозициско-владејачка партија. Доколку новото раководство не успее да се дистанцира од старите методи и практики, ќе биде тешко да се докаже дека вистински се води политика на промена.

Дебатата за влијанието на минатите лидери, за медиумските слободи, за реформите и за политичката култура во државата е од суштинско значење. Но одговорите не се секогаш едноставни.

Секој граѓанин, новинар, аналитичар или гласач ја гледа реалноста од своја перспектива. А токму таа разновидност е предуслов за здрав демократски дијалог.

Затоа, наместо конечни оценки, останува отворено прашањето: дали навистина се враќаме во старите политички матрици — или само минуваме низ нов циклус на неизбежна политичка динамика?

На крајот, јавноста треба да процени дали е тоа така.

Loading