Радев: „Крајно време е Македонија да почне истрага и кривично гонење за сите напади врз Бугарите“ – уште една неотесана, непромислена и дипломатски недоиздржана интервенција на бугарскиот претседател во македонските внатрешни процеси. Игнорирајќи ја правната процедура, создава атмосфера на поделби и недоверба.Изјавата е неодговорна, дипломатски неумесна и политички злонамерна, со јасна цел да се продуцира вештачка криза и да се наметне ултимативен однос кон Македонија. Наместо да биде фактор на смирување, Радев повторно настапи како генератор на тензија, со што ја саботира и европската перспектива, и добрососедските односи.
Наместо да се воздржи од тензионирање на ситуацијата, Радев повторно избра да настапи со ултимативен, обвинувачки и политички набиен тон што повеќе создава проблеми отколку што решава.
Бугарските политичари одамна играат иста игра: Македонија служи како вреќа за удирање секогаш кога во Софија им се тресе власта, партијата или рејтингот. Секој инцидент, секој случај, секоја вештачки напумпана „антибугарска“ приказна се користи како алатка за создавање притисок. И тоа не е политика – тоа е целосно злоупотребување на европската рамка за сопствени партиски потреби.
Но вистинската опасност не е само во повторувањето на овие сценарија. Опасноста е во тоа што тие функционираат. Секој нов напад на Македонија се исплатува политички во Софија, а цената ја плаќа регионот – ултимативно, ја плаќа Европа.
Затоа денес прашањето што виси во воздухот е кристално јасно: до кога Брисел ќе гледа немо кон Бугарија?
До кога Европската Унија ќе дозволува една своја членка да ја блокира европската иднина на соседна држава врз основа на историја, национализам и дневна политика? До кога ЕУ ќе молчи додека основните принципи на проширувањето се претвораат во монета за поткусурување?
Секое молчење од Брисел е охрабрување за уште поголеми уцени.
Секое „немаме коментар“ е дозвола за продолжување на политичкиот театар.
Секое одбивање да се реагира е сигнал дека Балканот повторно е препуштен сам на себе – токму она што им одговара на сите анти-европски актери.

А кому му одговара нестабилен Балкан?
Секако не на ЕУ.
Не на регионот.
Но многу им одговара на оние што сакаат Балканот да остане вечно „половина чекор од Европа“ – зависен, поделен, манипулилив.
Секоја блокада, секој нов судир, секое потпалување меѓусоседна омраза е подарок за надворешни сили кои профитираат од слабост, несигурност и хаос. Тие не вложуваат ништо – доволно е да гледаат како земји што треба да бидат партнери сами си го сечат патот кон Европа со туѓи ножици.
И затоа, да го повториме прашањето уште еднаш: до кога Брисел ќе гледа немо кон Бугарија?
До кога ќе дозволува членка на Унијата да ја злоупотребува европската моќ како инструмент за внатрешна пропаганда?
До кога ќе се толерираат провокации кои не само што ја саботираат Македонија, туку и ја нарушуваат кредибилноста на самата ЕУ?
До кога Европа ќе се прави дека не гледа што се случува – додека Балканот тоне во кризи кои не ги создал самиот, туку политички елити на кои хаосот им е кариера?
Македонија заслужува честит третман. Балканот заслужува стабилност. Европа заслужува да биде сила што ја заштитува својата идеја – не да ја остави на милост и немилост на оние што ја користат за лични цели.
Време е Брисел да прогледа. И да покаже дека ЕУ е проект на принципи, а не пазар на уцени.
Пишува Аматерката, вонреден професор на еден факултет
![]()

