ПОЛИТИЧКА ИНФАНТИЛНОСТ ВО ФОРМА НА СООПШТЕНИЕ – КОГА ПОЛИТИКАТА СЕ ПРЕТВОРА ВО ПАРОДИЈА

Политичка инфантилност во форма на соопштение

Кога една партија ќе се реши да комуницира со јавноста преку стил што повеќе наликува на таблоид отколку на политичка институција, тогаш тоа не е само лоша реторика, тоа е симптом на длабока политичка немоќ. Соопштението на Социјалдемократски сојуз на Македонија, објавено по повод одлуката на Државна комисија за спречување на корупцијата, претставува токму таков пример: текст кој повеќе личи на евтина интернет сензација отколку на позиција на партија што претендира да биде носител на европски вредности.

Насловот – „ШОК: Томовски дозна од ДКСК дека татко му не е вистинскиот татко“ – не е само невкусен. Тој е политички примитивен. Тоа е реченица што намерно се обидува да понижи, да исмејува и да привлече внимание со најнискиот можен инстинкт на сензационализам. Наместо аргумент, се нуди евтина провокација. Наместо политичка анализа, се сервира таблоидна карикатура.

Со ваков наслов не се брани јавниот интерес. Со ваков наслов се признава интелектуален банкрот.

Особено апсурдно е што веднаш по ваквиот примитивен вовед следува патетичен повик за „реформи во правосудството“, „независно обвинителство“ и „европски вредности“. Но европските вредности не се празни фрази што се лепат по таблоидни конструкции. Тие подразбираат политичка култура, аргументација и минимално чувство за јавна пристојност.

Не може да се повикувате на Европа со јазик што повеќе потсетува на коментари под анонимни фејсбук-објави отколку на политичка дебата.

Во истото соопштение, како по автоматизам, се појавува и вообичаениот политички рефлекс: напад врз ВМРО-ДПМНЕ и неговиот лидер Христијан Мицкоски. Тоа веќе не е политичка критика, тоа е механички рефрен што се повторува во секоја прилика, без оглед на темата. Кога аргументите недостасуваат, останува само навиката да се вика погласно.

Но најпоразителното во целата приказна е друго: со вакви соопштенија политичките партии всушност ја деградираат самата политика. Јавниот дискурс се сведува на потсмев, на лични алузии и на сензационализам што нема никаква врска со суштината на институционалните прашања.

Политичка партија што зборува вака не ја брани демократијата. Таа ја банализира.

Иронијата е што токму оние што најгласно зборуваат за „европски вредности“ во истиот момент демонстрираат политичка култура што е спротивна на сè што Европа подразбира: достоинство во дебатата, почит кон институциите и сериозност во јавниот збор.

Соопштението на СДСМ затоа не е само лошо напишан текст. Тоа е симптом на политичка нервоза, на губење на мерката и на очајнички обид вниманието да се задржи со што било, па макар и со најниската форма на сензационализам.

На крајот, ова соопштение не зборува толку за случајот на кој се однесува, колку за состојбата на политичкиот дискурс во државата. Кога една партија како Социјалдемократски сојуз на Македонија ќе се реши да комуницира со јавноста преку таблоидни алузии, лични понижувања и евтин сензационализам, тогаш таа всушност признава дека повеќе нема аргументи, туку само потреба да произведе бучава. Таквата реторика не е знак на политичка сила, туку на политичка немоќ. Наместо да ја брани институционалната сериозност на одлуките на Државна комисија за спречување на корупцијата, ваквиот пристап ја претвора политиката во пазар на навреди и евтини досетки. А кога политиката ќе падне на тоа ниво, штетата не ја трпи само една партија –  ја трпи целиот јавен простор и довербата на граѓаните во институциите и демократијата.

Loading