Изјавата на Оливер Спасовски, поранешниот министер за внатрешни работи, за „целосно расветлување“ на бегството на Артан Груби е срамно лицемерие и илустрација на моралниот банкрот на една политичка елита што одамна го загуби кредибилитетот пред народот. Човекот кој го претвори Министерството за внатрешни работи во симбол на некомпетентност и партиска сервилност, сега, со речиси апсурдни барања, се обидува да ја убеди јавноста дека се залага за одговорност и правда.
Дали истиот овој Оливер Спасовски, кој во време на неговиот мандат го дозволи бегството на Никола Груевски, верува дека народот има толку кратка меморија? Бегството што тогаш го потресе целото општество и што беше сведоштво за длабоката корупција и неспособност во системот, остана нерасветлено, а виновниците – невидливи.
Но, дали Спасовски некогаш презеде морална или политичка одговорност за тој срам? Дали некогаш отворено проговори за системската корупција што му овозможи на еден премиер да побегне без никакви последици? Напротив, наместо тоа, го потроши својот мандат во правдање и дефокусирање, додека довербата во институциите тонеше до невидени длабочини.
Сега, истиот тој Спасовски бара истрага за „батериите“ на камерите и ја префрла вината кон своите наследници и колеги. Каква иронија е тоа! Наместо да се погледне во огледало и да се соочи со сопствените неуспеси, тој повторно ги користи медиумите за политичка демагогија, надевајќи се дека јавноста ќе заборави кој беше одговорен за најголемите срамоти на македонската полиција.
Време е Оливер Спасовски и сличните на него да разберат дека македонскиот народ не е ниту слеп, ниту глув. Ваквите политички фигури, кои веќе еднаш ја изневерија довербата на граѓаните, не можат да бидат дел од решението – тие се самиот проблем. СДСМ мора да се ослободи од товарот на своите неуспешни и компромитирани кадри ако сака да ја поврати изгубената поддршка.
![]()

