╔════════════════════════════════╗
❝ СПЕКТАКЛ БЕЗ ПОЛИТИКА – ЖЕРНОВСКИ КАКО БЛЕСКАВ ПРАЗЕН ФЕНЕР КОЈ ПРИВЛЕКУВА ВНИМАНИЕ, НО НЕ ОСВЕТЛУВА НИШТО. ❞ д-p. Aмaтepкaтa
╚════════════════════════════════╝
Во македонската политичка сцена, Андреј Жерновски е прикажан како „новото освежување“ во СДСМ – фигура која треба да внесе динамика и критичка енергија во партијата. Меѓутоа, внимателна анализа покажува дека неговата јавна активност често се сведува на периферна, перформативна политика, која привлекува внимание, но не нуди реални решенија за структурните проблеми на партијата и општеството.
Последниот пример е реакцијата на Жерновски по инцидентот на новогодишниот дочек на плоштадот „Македонија“, кога група странци беа вклучени во физичко туркање пред присутните граѓани. Наместо аналитички или конструктивен пристап, Жерновски го искористи настанот за јавен напад на премиерот Христијан Мицкоски, со повик за оставка. Ова претставува класичен пример на политичка реторика базирана на медиумски ефект, наместо на рационално и системско решавање на проблемите.
Неговиот стил – исполнет со сарказам, персонализирани обвинувања и театрални реторички прашања – создава впечаток на површна и спектакуларна политика. Наместо да промовира дијалог, транспарентност и долгорочна стратегија, тој го користи медиумскиот простор за личен и партиски профит. Политичката теорија укажува дека ваквите „освежувања“ често функционираат како димна завеса, преку која се прикриваат структурните слабости на партијата и нејзината недоволна способност за креирање ефикасни политики.
Етичкиот аспект на јавниот повик за оставка е исто така проблематичен. Политиката која се базира на емоционални реакции и медиумски спектакл ја еродира довербата на граѓаните во институциите и го редуцира политичкиот дискурс на перформанс, наместо да биде алатка за решавање реални проблеми.
СДСМ треба да се запраша дали фигури како Жерновски се способни да донесат суштинска промена или само создаваат илузија на динамика. Ако освежувањето се сведува на остри пораки и перформативни критики без реални политички решенија, Жерновски ризикува да остане симбол на спектакуларна, а не на конструктивна политика – привлекува внимание, но не трансформира суштински.
Во политиката, вистинското освежување не се мери со гласни обвинувања и медиумски настапи, туку со способноста да се носат одговорности, да се креираат долгорочни стратегии и да се консолидира јавната доверба. Доколку Жерновски не го надмине перформативниот аспект на својата активност, неговата „нова енергија“ ќе остане само краткотраен блесок, без трајно влијание врз политичкиот процес.

пишyвa д-p. Aмaтepкaтa, вoнpeдeн пpoфecop нa eдeн фaкултет
![]()

