ДИМЧЕ, ОСТАВИГИ ВЕРНИЦИТЕ НА РААТ – #ВлеголЃаволотВоТебе

Идеолошка нетолеранција кон верниците како граѓани

#ЃаолиБесои е повеќе од иронија — тоа е дијагноза.

Ајде во твој стил:

#ВлеголЃаволотВоТебе
#ОставиГиВерницитеНаРаат

Дијагноза на еден политички стил во кој етикетата ја заменува мислата, а навредата глуми анализа. Тоа не е случајна изјава, туку континуиран начин на настап во кој верата се третира како проблем, а верниците како сомнителни граѓани.

Стилот на Димитар Апасиев е едноставен и препознатлив: каде и да се појави верата, веднаш следи најтешката можна етикета – „клеро-фашизам“. Без објаснување, без контекст, без обид за разбирање. Тоа не е борба против авторитаризам, туку реторичка агресија насочена кон религиозните граѓани.

Да бидеме јасни и прецизни.
Клеро-фашизам не значи присуство на свештеници, икони или верници во јавниот простор. Клеро-фашизам е систем во кој државата и Црквата се споени во еден репресивен апарат, каде верата е задолжителна, различното мислење се казнува, а религијата служи за прогон, цензура и контрола. Тоа подразбира теократија, присила и укинување на слободата на совеста. Ништо од тоа не постои овде. Затоа ова не е клеро-фашизам, туку свесно претерување со цел да се создаде омраза и поделба.

И тука е суштината што не може да се прикрие:
овој стил не ја критикува Црквата како институција, туку ги напаѓа верниците како граѓани. Пораката е јасна – ако веруваш, си сомнителен; ако јавно ја живееш својата вера, си проблем; ако не се срамиш од духовноста, си „опасност“. Тоа не е секуларизам, туку идеолошка нетолеранција кон верниците како граѓани.

Секуларната држава значи еднаквост, не понижување. Значи слобода на совеста за сите, а не јавен линч на оние што веруваат. Кога верата се третира како автоматски доказ за фашизам, тогаш проблемот не е во верата, туку во ароганцијата на оној што ја лепи етикетата.

Затоа пораката мора да биде јасна, директна и без заобиколување: остави ги верниците и Бог на раат.
Никој не ти наметнува вера. Никој не те присилува да веруваш. Но немаш право својата идеолошка фрустрација да ја истураш врз луѓе што ја живеат својата вера мирно и достоинствено. Ако сакаш да се бориш со ѓаволи — слободно, занимавај се со ѓаволи. Само не ги прогласувај верниците за непријатели затоа што не се вклопуваат во твојата идеолошка матрица.

Ова не е прогресивност.
Ова не е критичка мисла.
Ова е стил што живее од навреда и опстојува преку поедноставување.

И токму затоа, без двосмисленост и без извинување:
#ЃаолиБесои е повеќе од иронија — тоа е дијагноза.

пишyвa д-p. Aмaтepкaтa, вoнpeдeн пpoфecop нa eдeн фaкултет

Loading