Петтиот ден нема да значи враќање на работа за пациентот на кој сè уште му е потребно лекување. Според појаснувањето од Фондот за здравствено осигурување, предложените измени се однесуваат на медицинските услови за продолжување на боледувањето, а не на ограничување на неговото вкупно времетраење.
Реакциите во јавноста се насочени кон предлогот дополнителните критериуми за одредени дијагнози да се применуваат по петтиот, наместо по седмиот ден. Генералниот директор на ФЗО, Златко Перински, уверува дека со тоа не се одземаат денови од боледувањето и дека неговото траење ќе продолжи да се определува според здравствената состојба.
Тоа значи дека пациент со медицински оправдана потреба ќе може да користи боледување и десет, дваесет, триесет дена или подолго. Бројката од пет дена, според објаснувањето, го означува периодот во кој матичниот лекар ја утврдува спреченоста за работа врз основа на сопствената проценка, без дополнителните критериуми предвидени за конкретната дијагноза.

Надлежноста на матичниот лекар останува до 15 дена. Доколку боледувањето треба да продолжи по петтиот ден, тој и понатаму ќе може да го утврдува во рамките на тој период, со соодветна специјалистичка или дијагностичка поддршка таму каде што таа е предвидена. За отсуство подолго од 15 дена одлучува лекарската комисија.
Од Фондот посочуваат и дека предложениот пристап не подразбира задолжителни дополнителни испитувања за сите пациенти. Потребната документација ќе зависи од дијагнозата, а кај дел од состојбите одлуката ќе остане целосно во рацете на матичниот лекар, без обврска за лабораториски анализи што не се потребни.
Во пакетот промени се најавуваат и олеснувања во постапката. Меѓу нив се дигитализацијата и проширувањето на случаите во кои боледување ќе може да се утврди без осигуреникот лично да присуствува. Паралелно се предвидуваат и поефикасни контроли.
Оттука, суштинската разлика е меѓу времетраењето на боледувањето и медицинската поткрепа за неговото продолжување. Според ФЗО, правото на отсуство поради болест останува врзано за потребите на пациентот, додека предложените измени го менуваат начинот на кој тие потреби се утврдуваат и документираат.
![]()

