Шекеринска се брани преку СДСМ – партиски штит наместо институционален интегритет
Суштината на целата ситуација не е во изјавата на Александар Вучиќ, ниту во реторичките квалификации што ги пласира Социјалдемократски сојуз на Македонија. Суштината е во тоа што Радмила Шекеринска и понатаму се брани преку партиската структура што ја изгради, наместо преку сопствениот институционален кредибилитет и функцијата што ја извршува.

Ако Шекеринска денес настапува како заменик-генерална секретарка на НАТО, тогаш секоја критика кон нејзините ставови треба да добие одговор од таа позиција – со аргументи, со факти и со дипломатска тежина. Наместо тоа, први реагираат партиските соопштенија од Скопје, со остри квалификации и политичка драматизација.
Тоа испраќа јасна порака: врската меѓу неа и партијата не е само биографска, туку политички перципирана како активна. Наместо институционална самостојност, се создава впечаток на рефлексна партиска заштита. Наместо меѓународен интегритет, во јавноста се отвора дилема за домашна политичка мобилизација.

Кога висок меѓународен функционер е предмет на критика, логично е одговорот да дојде од институционалната позиција што ја извршува. Кога реакцијата доаѓа од поранешната партија, се поставува прашањето – дали станува збор за автономен институционален капацитет или за политичка солидарност што ја замаглува таа автономија?
Дополнително, во јавната дебата се отвори и прашањето дали темите како родова еднаквост се користат како рамка за интерпретација на секоја критика, наместо да се води аргументирана расправа за конкретните ставови. Дел од аналитичарите оценуваат дека ваквиот пристап може да ја одвлече дебатата од суштинските политички позиции.

Доколку институционалниот кредибилитет е доволно силен, тогаш тој не би требало да зависи од партиски реакции. Од друга страна, кога секоја критика автоматски се префрла на партиско ниво, неизбежно се создава перцепција дека политичката поврзаност сè уште игра значајна улога.
Токму таа перцепција е централното прашање во оваа дебата.
А.А
![]()

