Општество што аплаудира на моќта, а молчи пред вистината, неизбежно произведува жртви
Современите демократски општества се темелат врз принципот дека јавниот дијалог и политичките одлуки треба да произлегуваат од аргументирана дебата, критичка анализа и натпревар на идеи. Сепак, во општества кои сè уште ја носат историската и институционалната тежина на посткомунистичките политички модели, често се забележува поинаква динамика. Наместо институциите и рационалниот дискурс да бидат носители на општествениот развој, централната улога ја презема политичката партија, која станува главна референтна точка и за функционирањето на системот и за формирањето на јавната перцепција.
Во гостување во дебатна емисија, Петар Богојески ја отвори токму оваа дилема, посочувајќи дека македонското општество и понатаму функционира во рамки на модел во кој системот суштински зависи од политичката партија, а не од институциите, аргументите и понудените решенија. Според него, наместо стабилен демократски механизам заснован врз принципот на автономни институции и јавна одговорност, општествениот живот често се движи според логиката на партиската доминација. Историски гледано, оваа појава не е нова. Во минатото политичкиот и институционалниот простор бил концентриран околу една доминантна структура, додека денес влијанието се префрла кон онаа политичка сила која во дадениот момент ја поседува власта.
![]()




