На профилот на убиениот дописник на „Ал Џазира“, Анас ал-Шариф, на 6 април 2025 година беше објавена неговата последна порака, подготвена за објавување во случај на негова смрт.
Во неа тој се простува од своите најблиски, повикувајќи никогаш да не се заборави Газа и да биде споменуван во молитвите.
Пораката е истовремено и проштална, и повик за правда и слобода.
Ал-Шариф наведува дека дал сè од себе за да биде глас на својот народ, опишувајќи ги децата и невините жртви кои, како што пишува, светот не успеал да ги заштити. Изразува надеж дека еден ден ќе се врати во родниот Асқалан, но признава дека Божјата волја била поинаква.
Тој им остава зборови на доверба на своите најблиски – семејството, детето, мајката и сопругата – и повикува заедницата да им даде поддршка. Истакнува дека останал верен на своите принципи без отстапки и моли да биде запаметен како шахид:
„О, Алаху, прими ме меѓу шахидите… направи мојата крв да биде светлина која ќе го осветли патот на слободата за мојот народ… Не ја заборавајте Газа… и не ме заборавајте во вашите искрени молитви за прошка и примање.“
![]()

